Zonovergoten liefde

Posted on

Het is nog heel vroeg in de morgen, half zes om precies te zijn, als ik wakker wordt en de grote tuindeuren opensla. Voorzichtig treed ik op blote voeten de ontwakende wereld in en loop ik over het mooie groene tapijt des levens.Ik zie hoe de bloemen langzaam openen in hun pracht, de dieren rekken zich een voor een uit en de dauw van een nieuwe morgen ligt op de mooiste bladeren. Ik ruik de frisheid van een nieuwe morgen. Ik adem de magie van de natuur.

Maar er is meer. Voor mij zie ik de uitgestrekte velden en ik ren op mijn blote voeten, vol van verwachting, verder de wereld in, de heuvel op. En daar is ze. Met haar verwarmende en alles verpletterende liefde. Het mooiste wat ik ooit in mijn leven heb gezien. Ze is zo vol goud als altijd en in volle glorie schijnt ze op mij. En ik? Ik sta daar!

 

Geschreven naar aanleiding van een schrijfoefening eindigend met de zin: “Ik sta daar!’