Verpoppen

Ken je dat gevoel van gevangen zitten? Ik doel natuurlijk niet op het oponthoud hebben in een file of omdat je vast staat in de rij bij een kassa. (omdat je dacht dat de kortste rij de snelste zou zijn.) Nee, ik bedoel het gevangen zitten als een rups die vastzit in een cocon die zich verpopt. Eerst was het leven prima als rups. Je kon eten tot je erbij neerviel en aankomen deed je niet. Sportscholen en andere fitnessclubjes wuifde je van de hand. Niet nodig. Het leven was een groot feest. Tot er een moment komt dat je gaat transformeren. Niet dat je doelbewust hebt gekozen om te gaan veranderen. Het gebeurt gewoon. Je maakt een simpele keuze en ineens lijkt het of de wereld met je mee verandert. Terwijl jij het bent die transformeert en de wereld uiteindelijk anders gaat bekijken. Waardoor de maatschappij als een spiegel werkt als reactie op jouw transformatie.

Vergelijk het met een rups, daarvan staat vast dat hij moet transformeren. Hij weet dat een nieuwe fase in zijn leven op hem wacht. Hij eet zich bomvol en naarmate hij ouder wordt vervelt zijn huid. Hij weet dat hij moet blijven eten tot zijn huid openbarst en de transformatie naar een nieuw ‘zijn’ is ingezet.

Nu hangt de cocon in camouflagekleuren aan een tak. Net zoals in het echte leven wordt je in deze situatie niet echt gezien. Er gebeurt niets spannends zolang je in de wacht staat. En alleen al om die redenen duurt wachten lang. Sommige onder ons blijven liever veilig in deze fase hangen. Ze willen wel maar durven niet. Ziet de wereld jou eigenlijk wel als je een rups bent? Of ligt de toekomst pas daar als je daadwerkelijk een vlinder bent geworden? En wat nu als je een nachtvlinder wordt? Zal je dan ooit pieken in je leven of wordt je alleen gezien door degene die jou bewust gaat zoeken?

En dan niet te vergeten het enorme geduld wat je moet hebben daar in die cocon. En daar bevind ik mij dus. Als een pop hang ik in een cocon. Oefenen in heel geduldig zijn, vergeefs zoekend naar vertier en tegelijkertijd afvragend wanneer de tijd juist genoeg is om naar buiten te treden. En zal dan alles zijn zoals je stiekem hoopt? Weet je als pop wanneer het juiste moment is aangebroken om naar buiten te treden zodat de zon je vleugels kan drogen? En wat nu als je naar buiten treedt en het regent dat het giet? In Nederland is die kans groot!

Toch weet ik zeker dat ik mij, net als de vlinder, niet zal weerhouden te transformeren. Binnenkort kruip ik uit mijn cocon. En vlieg ik de wijde wereld in als een prachtige en zelfverzekerde vlinder. En het geheim van een goede vlucht is deze: je moet het onmiddellijk doen, voordat je lichaam beseft dat het hoogtevrees zou kunnen hebben. Voordat je denkt dat je het niet kan. Want elke keer dat je denkt dat je het niet kunt zal angst je stevig aan de grond houden, verlies je de capaciteit om het automatisch te doen, en mis je misschien wel je allermooiste bestemming!